Κάποιος μοῦ μιλάει τὶς νύχτες
Κάποιος ποὺ γυρνάει τοὺς δεῖχτες
Κι ὅταν πάει νὰ ξημερώσει
Μέσα πάλι ἔχει νυχτώσει
Βλέπω πλάνα στὴν ὀθόνη
ἕναν κόσμο ποὺ παγώνει
κι ἡ φωνὴ ποὺ μοῦ μιλάει
ἕνα φῶς μοῦ δείχνει πλάι
Θἄρθει ξαφνικὰ τὸ φῶς μου
θἄρθει ἡ μέρα κι ὁ καιρὸς
Κι οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ τοῦ κόσμου
Θὰ σκορπίσουν σὰν καπνός.
Μοῦ ζητᾶ νὰ βγῶ στοὺς δρόμους
καὶ νὰ σμίξω μ’ ἄλλους κόσμους
πίσω μου φωτιὲς νὰ καῖνε
πίσω μου φωνὲς νὰ λένε.
Θἄρθει ὁ ἥλιος σὰ φωτιὰ
σὰν ποτάμι ἀπ’ τὰ βουνὰ
ποὺ ὅλο μυστικὰ κυλάει
καὶ γιατρεύει ὅ,τι πονάει.
Άγγελος Καλογερόπουλος