Τα παιδιά, πως και όλοι οι άνθρωποι αρρωσταίνουν και αυτά. Μερικά από αυτά, αρρωσταίνουν βαριά..από καρκίνο. Δίνουν αγώνα για τη ζωή τους, ενώ είναι ακόμα μωρά.. μικρά παιδιά. Ένα παιδί που νοσεί από καρκίνο είναι σαν ένα βράχο που σπάει το νόμο της βαρύτητας και ανεβαίνει μια πλαγιά, αντί να κατρακυλάει ως τους πρόποδες. Όταν όμως εκείνο υποκύψει για λίγο στο νόμο, πέσει ψυχολογικά και αρχίσει να κατρακυλά, εκεί είναι που αναλαμβάνει η οικογένεια και παίρνει στα χέρια της την κατάσταση. Τότε ή υποκύπτουν ολοκληρωτικά πέφτοντας στη θάλασσα, τελειώνοντας τον αγώνα άδοξα ή παραμένουν δυνατοί και ξανασπάνε το νόμο, πατώντας ο ένας βράχος πάνω στον άλλο, ώσπου να ξαναδούν την ηλιαχτίδα του ηλίου..πάνω από την κορυφή του βουνού!
Τα παιδιά αυτά θα πρέπει να βοηθιούνται, ώστε να αποδεχτούν αυτή την αναγκαία και έντονη θεραπεία και θα πρέπει να διαβεβαιώνονται για τις συνέπειες τις θεραπείας, όπως ο πόνος ή οποιεσδήποτε άλλες μακροχρόνιες παρενέργειες που μπορεί να συμβούν. Συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να προβλέπουν το μέλλον τους με ελπίδα και αισιοδοξία. Για να πετύχει αυτό θα πρέπει, ανάλογα με την ηλικία, να συμμετέχουν ενεργά σε διάφορες δραστηριότητες ψυχαγωγίας, ενώ παράλληλα και σε προγράμματα αλληλοϋποστήριξης που στόχο έχουν την ανάπτυξη των γνώσεων τους, όσον αφορά την φροντίδα της υγείας τους. Ιατρικά, ψυχοκοινωνικά και κοινωνικά προγράμματα θα πρέπει να στηρίζουν την εκπαίδευση και την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, ανάλογα με τις ανάγκες του καθενός και τη φάση της ασθένειας του. Επίσης, ένα πρόβλημα που υπάρχει το οποίο σχετίζεται με την πτώση της ψυχολογίας του παιδιού είναι ο ρατσισμός που δέχεται από την κοινωνία, μόλις κάνει την πρώτη του έξοδο από το νοσοκομείο λόγω της έλλειψης των μαλλιών του. Ο τρόπος που κοιτάμε εμείς, η κοινωνία, τα παιδιά αυτά, ίσως να σχετίζεται με την αμηχανία επειδή δεν έχουμε εκπαιδευτεί σε αυτό.
Καμία μάχη δεν έχει χαθεί πριν τη δώσεις!
ΠΗΓΗ youth-health.gr