ΚΑΘΑΡΤΙΚΗ ΑΝΑΣΑ
Πεισματικά αναζητώ αναπνοή
μέα από τό σφυγμό του ποιήματος
όπως έμβρυο νιογέννητο
ή χορταράκι στού δρόμου τήν άκρη
δυναμωμένο από βροχή
Άν και οι λέξεις επιδεικτικές
κι οι φράσεις μισοδανεισμένες
τής αγωνίας δικό μου τό προνόμιο
κι η έκφραση σωτήρια διέξοδος φυγής
Μόνος μέσα στήν βοή τού κόσμου
ασάλευτος πάνω στόν βράχο τής υπομονής
κι άς στάζει τήν απόγνωση ο ουρανός
ψιλή βροχούλα πάνω στό χώμα τής καρδιάς
Από τό ζύμωμα τής φωτιάς πλουσιώτερος
μέ τήν καρδιά παλλόμενη
από τήν ολοένα, ολοένα πιό κοντά
καθαρτική ανάσα τής αγάπης.